Η κυρά Ευλαλία της Γούβας

Η οδός Υμηττού αποτελεί ένα όριο για το Παγκράτι. Στην μεγαλύτερη πλευρά του δρόμου, ο τσιμεντένιος μαντρότοιχος κρύβει πίσω του το Πρώτο Νεκροταφείο, και τον κόσμο των επιφανών νεκρών. Με την άλλη πλευρά του να βλέπεις την λαϊκή συνοικία της Γούβας.

Όπως πιστεύεται το όνομά της προήλθε από τους ίδιου του κατοίκους. Μιας και αποκαλούσαν έτσι την περιοχή λόγω  της μικρής κοιλότητας που υπήρχε  σε αντίθεση με τις γύρω ανωφέρειες.

Μέχρι και πριν λίγα χρόνια το τρόλεϊ αποτελούσε την σύνδεση της περιοχής με το κέντρο της πρωτεύουσας. Το παλιό τρόλεϊ «4», έστριβε από την οδό Υμηττού στην ήσυχη Φρύνωνος. Εκεί ήταν και το περίφημο τέρμα της διαδρομής «Άνω Κυψέλη – Άγιος Αρτέμιος». Μια συνοικία ήσυχη που αν και μέσα στο Παγκράτι κρατούσε λίγο από την ηρεμία της παλιάς γειτονίας της Αθήνας.

Γούβα 007
Στη γωνία του παλιού τέρματος της Φρύνωνος με την οδό Δαμάρεως βρίσκεται ακόμα το σπίτι της κυρά Ευλαλίας Αθανασιάδου. Δεν ήταν ο τόπος της εκεί. Βρέθηκε στην Αθήνα μετά το 1922, όταν από την Μικρά Ασία ήρθε πρόσφυγας με τον σύζυγό της Θανάση. Δεν έφεραν χρήματα μαζί τους, μα μόνο όρεξη για δουλειά. Σιγά – σιγά έχτισαν ένα μικρό σπιτάκι στην απόμακρη από το κέντρο Γούβα.
Οι τοίχοι ήταν με μονότουβλο και τα ταβάνια χαμηλά. Όμως όλος ο χώρος έστεκε ζεστός. Ένα κτίσμα σαν σε σχήμα Γ ήταν όλη η περιουσία της οικογένειας. Το ένα δωμάτιο για τον ύπνο και το άλλο για πλυσταριό και αποθήκη. Έξω από αυτά μια μικρή τσιμεντένια αυλή που την σκίαζε ο ίσκιος της μεγάλης μουριάς που έστεκε στο κέντρο. Ο μαντρότοιχος χωμάτινος φτιαγμένος στο χέρι. Μικρά σπασμένα γυαλιά στο τελείωμά, σαν ένας πρόχειρος συναγερμός, απωθούσαν όποιον ήθελε κακόπιστα να μπει στο σπίτι. Πίσω του όμως μπορούσες να δεις τα πάντα. Σαν ένα ψεύτικο παραπέτασμα που χωρίζει το εδώ με το εκεί. Όλη η ζωή της οικογένειας ορθάνοιχτη. Το σπιτικό τους γίνεται αγαπητό σε όλη την γειτονία.
Ο άντρας της κυρά Ευλαλίας έφυγε νωρίς από την ζωή. Η κυρά Ευλαλία όμως δεν το έβαλε κάτω. Με μια και μόνη αποστολή της να μεγαλώσει τον γιο της.  Ακόμα και όταν στερήθηκε την ακοή της συνέχισε να ράβει και να κεντάει για ένα πενιχρό μεροκάματο. Ο χαρακτήρας της έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στην γειτονιά της Γούβας και έτσι επιβίωσε.

Γούβα 014Στο ίδιο οικόπεδο που έριχνε καθημερινά τον ιδρώτα της κατάφερε να χτίσει ένα λίγο μεγαλύτερο σπίτι. Καινούργιο και καθαρά πάνω στο δρόμο με μικρή ταράτσα που έβλεπε τον ήλιο. Το παλιό όμως δεν θέλησε να το γκρεμίσει ποτέ και ας μην της χρησίμευε πια.

Ο γιος της μεγάλωσε στο ίδιο σπίτι. Με το βελόνι της μητέρας του κατάφερε να σπουδάσει. Η κυρά Ευλαλία έφυγε ήσυχα από την γεμάτη πικρές και βάσανα ζωή της το 1986. Ο γιος της, πτυχιούχος πλέον, χρησιμοποίησε το καινούργιο σπίτι για το λογιστικό γραφείο του. Ήξερε πως ότι έγινε το χρωστούσε στο πείσμα της μάνας του για δουλειά. Ήθελε όλοι να γνωρίζουν ότι οι γονείς του: «έχτισαν αυτό το σπίτι. Ήρθαν από την Μικρασία. Έζησαν, στερημένα, ταπεινά. Έμαθαν λίγα, έδωσαν πολλά. Κανείς δε τους μίσησε. Εκείνος έφυγε νωρίς. Εκείνη έφυγε πρώτη σπουδάζοντας το γιο της με το βελόνι». Αυτά χάραξε σε μια μαρμάρινη πλάκα και την τοποθέτησε δίπλα στην πινακίδα που τοποθέτησε στην πρόσοψη του γραφείου του. Ήταν το καθημερινό του ευχαριστώ. Στην μικρή αυλή του πατρικού του μια γυναικεία μορφή είναι χαραγμένη πάνω στη πέτρα. Σαν ένα δικό του εικονοστάσι για την μάνα του που όπως γράφει: «Η μοίρα της στέρησε την ακοή, μα δεν την κατέβαλε. Εκτέλεσε τον προορισμό της. Πίστευε κι’ αγωνίζονταν. Έφυγ’ αθόρυβα στις 19-7-1986.».
Η ιστορία μπορεί να φαντάζει μελό και και για κάποιους υπερβολική. Ρεαλιστική όμως στο συναίσθημα και την αγάπη ενός ανθρώπου που θέλησε να κρατήσει για πάντα μνήμες και πρόσωπα στον τόπο τους. Σε μια προσπάθεια να διατηρήσει καθημερινές στιγμές, εικόνες και ιστορίες της λαϊκής γειτονιάς.

Ακόμα και αν το φορτωμένο βλέμμα του περαστικού τρέχει με άγχος για την γειτονική ΙΖ’ Εφορία στην οδό Δαμάρεως 164. Δύσκολα  θα ξεφύγει από το τελευταίο διασωθέν προσφυγικό σπίτι της κυρά Ευλαλίας που αντιστάθηκε στην αντιπαροχή του Παγκρατίου. Οι λιγοστές πλέον μονοκατοικίες πνίγονται σε 7όροφα κτίρια. Ένας κόσμος και μια γειτονιά ανομοιογενής και επίπεδη. Όταν ακόμα και αυτό το όνομα της Γούβας αποκαλείται από τους περισσότερους Μετς (που γεωγραφικά δεν έχει καμία σχέση), χάριν αστικής μεγαλομανίας! Το μέλλον της Γούβας ίσως να είναι ενθαρρυντικό. Αν σκεφτεί κανείς ότι δίπλα στο σπιτάκι της κυρίας Ευλαλίας στεγάζεται ένα ολοκαίνουργιο νηπιαγωγείο.

Advertisements

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s