Ο Λόφος του Πρ. Ηλία και η εταίρα Πυθιονίκη

Ο Άρπαλος ήταν έμπιστος φίλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επειδή όμως τον θεώρησε ακατάλληλο για πολεμικές επιχειρήσει τον διόρισε θησαυροφύλακα της Βαβυλώνας.  Όταν ο Αλέξανδρος έφυγε από τις Ινδίες, ο Άρπαλος άρχισε να γλεντά με τα χρήματα που διαχειρίζονταν. Όπως αναφέρει ο ιστορικός Δημήτρης Καμπούρογλου είχε προσκαλέσει στην Βαβυλώνα ακόμα και την εταίρα Πυθιονική την οποία υποδέχτηκε με βασιλικές τιμές.
Οι ασωτίες του Άρπαλου κάπου στιγμή έγιναν γνωστές. Καταδιωκόμενος έφυγε για την Αθήνα για να γλυτώσει. Η Πυθιονίκη είχε πεθάνει στην Βαβυλώνα και πλέον είχε αντικατασταθεί με άλλην εταίρα. Ο Άρπαλος όμως δεν την λησμόνησε. Ερχόμενος στην Αθήνα θέλησε να αναγείρει για αυτήν περίκαλο μνημείο δίπλα στην Ιερά Οδό. Οι ιστορικοί γράφουν ότι δαπάνησε ένα μεγάλο ποσό δημιουργώντας σκάνδαλο για την απόκτηση των χρημάτων. Με πολλούς να αναφέρουν ότι ίσως ήταν η πρώτη καταγραφή διασπάθισης δημοσίου χρήματος στην ελληνική ιστορία.
Ο Θεόπομπος ο Χίος αναφέρει ότι μαζί με το επιβλητικό μνημείο είχε κατασκευάσει και βωμό ώστε η νεκρή εταίρα να τιμάται ως Αφροδίτη Πυθιονίκη. Ο φιλόσοφος Δικαίαρχος μας κάνει γνωστό ότι το μνημείο βρίσκονταν κοντά στην Ιερά Οδό στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία. Μιάς και από το συγκεκριμένο σημείο, ο ερχόμενος  από την Ελευσίνα είχε την πρώτα θέα της Ακρόπολης των Αθηνών. 
Η επιβλητικότητα του μνημείου έκανε πολλούς να πιστεύουν, όπως αναφέρει και ο Δικαιάρχος, ότι πρόκειται για τάφο κάποιου επιφανούς Αθηναίου! Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι το μνημείο περιγράφεται στους περιηγητές που πήγαιναν στην Ελευσίνα τον 18ο και  19ο αιώνα μ.Χ. Ο γάλλος Μπουκεβιλ ανέφερε χαρακτηριστικά πως την περίοδο που ο Άρπαλος δαπανούσε διακόσια τάλαντα για να αναγείρει το μνημείο, ο Λουκιανός είχε ξεσηκωθεί αγανακτισμένος γιατί οι νεκροί της Σικελίας έμεναν άταφοι.
24.3 004Όπως και να έχει όμως, η πάροδος του χρόνου δεν κατάφερε να διασώσει αυτό το ξεχωριστό μνημείο.  Ίσως γιατί η τιμώμενη δεν είχε την διαχρονικότητα που ήθελε να της προσδώσει ο χορηγός της. Ο Καμπούρογλου αναφέρει την ύπαρξη καμινιού στο λόφο που ανάγεται από τα χρόνια της Φραγκοκρατίας. Κάτι που κάνει πολύ πιθανόν το μνημείο να έγινε ασβέστης και να  χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση της γειτονικής Μονής Δαφνίου.
Την μεταβυζαντική περίοδο δημιουργείται στην κορυφή του λόφου και ο χριστιανικός ναός του Προφήτη Ηλία. Η ύπαρξή του δημιουργεί ένα ισχυρό τοπόσημο για την περιοχή. Ο ναός είναι μια καμαροσκέπαστη βασιλική αρχικών διαστάσεων 4Χ7,4 μέτρα με ημικυκλική αψίδα ιερού. Αρχικά ο Προφήτης Ηλίας ήταν μετόχι της Μονής Δαφνίου.  Στα μέσα του 19ου αιώνα ο μοναχός Ακάκιος, που εγκαταστάθηκε εκεί, φρόντισε για την επέκταση του ναού προς τα δυτικά. Κατασκευάστηκε πρόναος ενώ προστέθηκε παρεκκλήσι κατά μήκος της νότιας πλευράς. Ο σημερινός ναός αποτελεί εξέλιξη του πρώιμου κτίσματος και έχει διαστάσει 5,1Χ11,75 μέτρα.
Μέχρι το 1881 η περιοχή του Λόφου Προφήτη Ηλία έμενε ακατοίκητη. Η εγκατάσταση κατοικιών στις πλαγίες του λόφου συντελείται από την δεκαετία του `50 και μετά. Σημαντική εξέλιξη για την αξιοποίηση της περιοχής ήταν η δημιουργία δημοτικού περιπτέρου το 1988. Οπότε και η καφετέρια που δημιουργείται  έκανε την περιοχή ευρύτερα γνωστή στους Αθηναίους.
Ο λόφος του Προφήτη Ηλία στο Χαϊδάρι προσφέρει μια πανοραμική θέα της Αθήνα από τα δυτικά προάστια. Με το βλέμμα να φτάνει τις ηλιόλουστες ημέρες μέχρι τις ακτές του Φαλήρου.
Advertisements

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s