Οι ομπρέλες του Ζογγολόπουλου

Το ζεύγος Ελένη και Γιώργος Ζογγολόπουλος γνωρίστηκαν στην Σχολή Καλών Τεχνών. Με τον γάμο τους το 1940, αγοράζουν ένα οικόπεδο στην γωνία των οδών Δημοκρατίας και Δολασίκ στο Ψυχικό. Η περιοχή είχε αγοραστεί τότε από την εταιρεία «Κέκροψ» για να δημιουργήσει έναν πρότυπο οικισμό.
Με τους γύρω δρόμους ακόμα έρημους και σκαμμένους, ο Ζογγολόπουλος χτίζει ένα σπίτι με πέτρα και κεραμίδια. Μέσα σε αυτό υπήρχε και ένα μεγάλο ατελιέ όπου δημιουργούσε. Εκεί, κάθε Τετάρτη, η σύζυγός του έκανε το περίφημο πιλάφι της για την καλλιτεχνική τους παρέα: Σπύρο Βασιλείου, Θανάση Απάρτης, Γιάννη Μόραλης, Νίκο Νικολάου, Πάτροκλο Καραντινός, Χρύσα Ρωμανού. Υστερα από χρόνια το πέτρινο σπίτι τους γκρεμίστηκε και στη θέση του κτίστηκε μια πολυκατοικία. Με τα χρήματα που κέρδισαν αγόρασαν ένα μικρό σπίτι στο Παρίσι. Ενώ στο Ψυχικό κράτησαν ένα μικρό ημιυπόγειο διαμέρισμα, όπου έζησαν τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής τους.
Το 1993 στην 46η  Biennale της Βενετίας ο Γιώργος Ζογγολόπουλος συμμετέχει με το έργο του «Ομπρέλες». Αμέσως προκαλεί θαυμασμό και έτσι οι ομπρέλες του κερδίζουν το πρώτο βραβείο. Με την ευκαιρία της ανάδειξης της Θεσσαλονίκης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 1997, οι «Ομπρέλες» τοποθετήθηκαν στην παραλιακή λεωφόρο της πόλης.
Παράλληλα, το ίδιο έργο τοποθετήθηκε και λίγα μέτρα από το τελευταίο του γεύγους Ζογγολλόπουλου, στην Λεωφόρο Κηφισίας στην κύρια είσοδο για το Ψυχικό.  Εκεί η μεταλλική σύνθεση παρουσιάζει σε κολώνες ομπρέλες να αιωρούνται σε διαφορετικά ύψη.
Ο γνωστός καλλιτέχνης είχε δηλώσει για το έργο του «δεν είναι τυχαίο. Υπάρχει ένας ρυθμός με τις κατακόρυφες κολώνες και με τις ομπρέλες. Έχει κάποια σύνθεση το έργο. Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που έχουν να κάνουν με νούμερα. Ο κόσμος πρέπει να δει και να το ξαναδεί. Να το φανταστεί».
Όσον αφορά στο ερέθισμα για τη δημιουργία του έργου, αυτό ήταν, όπως είπε, «το καλλιτεχνικό». «Η γλυπτική γίνεται με όγκους πολλούς, γίνεται και με γραμμές. Γλυπτική είναι σήμερα και μία σκιά. Δεν ορίζεται μόνο στον όγκο, στο μασίφ. Υπάρχει κάποια εξέλιξη και σιγά-σιγά φτάνει κάποιος να κάνει πράγματα με τις γραμμές. Δεν εξαρτάται από τον όγκο.»
Πρόσφατα ο Δήμος Ψυχικού έδωσε το όνομα του Γιώργου Ζογγολόπουλου σε μια πλατεία της πόλης όπου τοποθετήθηκαν έξι έργα του καλλιτέχνη από διαφορετικές περιόδους.
Advertisements

Σχόλια

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s